(0030) 210 72 17 572, 6932 282 839 [email protected]

ΟΜΦΑΛΟΚΗΛΗ

ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΚΗΛΕΣ ΚΟΙΛΙΑΚΟΥ ΤΟΙΧΩΜΑΤΟΣ

Κήλη καλείται η προβολή μέρους του περιεχομένου της περιτοναϊκής κοιλότητας εκτός μιας φυσικής ανατομικής της θέσης διαμέσου ενός ευενδοτου ανατομικού σημείου συγγενούς ή επίκτητου.

Κάθε κήλη αποτελείται από σάκο και το περιεχόμενο του σάκου. Αναλόγως του περιεχομένου του σάκου και τον δυνητικό κινδυνο περίσφιξης αυτού αποφασίζεται η επείγουσα ή μη αποκατάσταση της κήλης. Το ιδανικό πάντως είναι οι κήλες να διορθώνονται εντός εύλογου χρονικού διαστήματος από τη διάγνωσή τους.

Η βουβωνοκήλη είναι η πιο συχνά απαντώμενη κήλη του κοιλιακού τοιχώματος. Ακολουθούν η ομφαλοκήλη, η επιγαστρική κήλη, η μετεγχειρητική κήλη και άλλες πιο σπάνιες.

Η ομφαλοκήλη στους ενήλικες είναι συχνότερη στις γυναίκες παρά στους άνδρες. Στους αιτιολογικούς παράγοντες βρίσκουμε την παχυσαρκία, την παρουσία ασκίτη, τις προηγηθείσες εγκυμοσύνες και άλλους.

Στις μικρές ομφαλοκήλες διαμέτρου 1,5 cm, η απλή συμπλησίαση με ραφές είναι αρκετή για την εξάλειψη του χάσματος ενώ στις μεγαλύτερες η αποκατάσταση με τοποθέτηση πλέγματος είναι απαραίτητη. Η λαπαροσκοπική αποκατάσταση έχει πλέον κορυφαία θέση καθώς συνοδεύεται από λιγότερο μετεγχειρητικό πόνο και ταχεία επιστροφή του ασθενούς στην καθημερινότητα.

Οι επιγαστρικές κήλες εντοπίζονται στη μέση γραμμή, πάνω από τον ομφαλό. Περίπου 3-4% του πληθυσμού θα την εμφανίσει αλλά εδώ οι περισσότεροι είναι νέοι άνδρες. Συνήθως, είναι ασυμπτωματικές και αποτελούν τυχαίο εύρημα κατά την κλινική εξέταση της κοιλίας.

Η χειρουργική αποκατάσταση γίνεται συνήθως με απλή συμπλησίαση και σπάνια απαιτείται πλέγμα.

Περίπου 15% των κηλών του κοιλιακού τοιχώματος προκύπτουν στην περιοχή της τομής προηγηθέντος χειρουργείου.

Πολλά έχουν γραφτεί και ειπωθεί για την αιτιολογία τους αλλά φαίνεται να κατατασσονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες:

  1. Κακή θρέψη, σακχαρώδης διαβήτης, ανοσοκαταστολή, κάπνισμα, χρήση κορτικοστεροειδών.
  2. Παχυσαρκία, χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια και άλλες αιτίες αύξησης της ενδοκοιλιακής πίεσης.

Οι μικρές κήλες αποκαθίστανται με απλές ραφές, ενώ οι μεγαλύτερες κήλες απαιτούν πλέγμα είτε με ανοιχτή είτε με λαπαροσκοπική προσπέλαση.

Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό η απόφαση για την ιδανική επιλογή χειρουργικής αποκατάστασης των κηλών είναι πολυπαραγοντική.